Make Up 2 Make Up

Be the change you wish to see in the world (Mahatma Gandhi)


Leave a comment

Uitdagingen

DSC08599Na een weekend vol tempels, stupa’s, pleinen en Kumari’s zijn Fabio en ik terug helemaal opgeladen en klaar om er tegenaan te gaan. De kilometers en de vele trappen zitten nog wat in onze knieën, maar het is weer een enthousiast weerzien in de klas. De groep heeft duidelijk wat last van het maandagsyndroom want ze sijpelen langzamer dan gewoonlijk naar binnen.

Vandaag werken we rond styling. Eerst leren ze hoe je op de juiste manier je haar wast. Ik leg hen het belang uit van een goede voorbereiding voor je gaat stylen. Daarna doen Fabio en ik een demo rond föhnen. We illustreren het verschil tussen netjes geknipt en geprept haar en onvoorbereid haar en leggen het waarom uit. Alle hoofden knikken instemmend.

Daarna leg ik de vierde basissnit uit, maar heb niet het gevoel dat iemand luistert. De concentratie is plots heel ver te zoeken.DSC08603

Dan is het aan hen. Ze gaan elkaars haar föhnen maar dat blijkt moeilijker dan verwacht. De snitoefening draait uit op een nationale Nepalese ramp.

Het wordt opnieuw duidelijk dat concentratie, oefening en training de grote uitdagingen zijn. Ze verwachten te veel en hebben weinig oren naar ‘oefening baart kunst’. Ze willen snel snel snel en nieuw nieuw nieuw. Het belooft een lange voormiddag te worden die het onderste van mijn geduld vraagt.

Ik adem diep en begin van vooraf aan opnieuw met mijn hele verhaal en leg iedereen de snit individueel uit. De persoonlijke aandacht vinden ze blijkbaar plezanter dan luisteren.

Iemand oefent samen met Fabio met het krulijzer. Een snel en nieuw effect wat ze natuurlijk allemaal onmiddellijk willen kunnen. Ik adem nog eens diep in en besluit om het voor vandaag los te laten.

DSC08602In de namiddag werpt Fabio zich op de concealer en werkt iemands litteken netjes en perfect weg. Iedereen vind het top, maar de make-up waar een dik uur aan is gewerkt wordt toch onmiddellijk afgeveegd. Ik sta met open mond te kijken en begrijp er niets van.

Tussendoor heb ik enkele gesprekken met Anjali en Sophie over wat we in de toekomst voor hen kunnen betekenen. Anjali wil graag meer Engelse les en Sophie droomt luidop van een eigen zaak. Ik luister aandachtig en beloof er later op terug te komen. Het is de eerste keer dat ze met een lange termijn idee komen opdagen. Hoe ze het aan gaan pakken, hebben ze nog niet bekeken. Ik overweeg hen uit te leggen hoe ze een businessplan kunnen opstellen, maar enkele minuten later zijn ze alweer verdwenen.

DSC08615’s Avonds hebben we een uitgebreide vergadering en bespreking met Kim over hoe onze samenwerking verder gaat. De noodzaak om met lokale opleidingen te gaan fusioneren wordt bekeken. De financiën worden op een rijtje gezet en we plannen de rest van onze week verder in. Het beloven nog enkele volle, spannende en drukke dagen te worden.

Advertisements


Leave a comment

Glamour & Halloween

DSC08393Vrijdag vandaag en reeds de laatste lesdag van de eerste week. Ik besluit om ze voor het weekend een extra uitdaging mee te geven en te bekijken hoever we kunnen gaan in het uitleggen van theorie. Maar belangrijke zaken eerst. Een kleine uiteenzetting over respect dringt zich op, want gisteren is de wasplaats als een echte stal achtergelaten, met een kwade Didi tot gevolg. En terecht. Nadat alles is opgehelderd, gaan we er tegenaan.

DSC08385De meesten zijn altijd wel vatbaar voor wat glamour dus kies ik ervoor om voor de derde basissnit, de gradatie, er wat foto’s bij te halen van stijlvolle sterren. Het idee slaat aan. Dit willen ze absoluut kunnen. Stap voor stap leg ik hen het proces uit. Met veel tekeningen op het bord, veel gesticuleren en de hulp van mijn tolk Joshma wordt het hen langzaam duidelijk. Het is muisstil en de monden vallen open. Ik lees op hun gezichten de verbazing. Hoe is het mogelijk dat zo een eenvoudige snit zoveel techniek bevat.

Fabio knipt de vorm terwijl ik het allemaal stap voor stap nog eens herhaal. In een moment van grote ambitie besluit ik er het abc van Vidal Sassoon nog tussen te gooien. Wild gesticulerend met zwaaiende lange armen die het plafond raken wanner ik me uitrek, leg ik het verschil tussen gradatie en lagen uit. Ze vinden het grappig en schijnen te begrijpen waar het over gaat.

DSC08384DSC08382Voor ze zelf aan de slag gaan, hebben we nog een kleine verrassing voor hen in petto. Een professionele snit gebeurt met een professionele schaar die ze aangeboden krijgen van Pivot Point, één van onze sponsors. Ze zijn door het dolle heen. De professionele schaar doet onmiddellijk zijn werk en de eerste snijwonden zijn een feit. Gelukkig zijn we daarop voorzien en met een kus van de juf en een pak pleisters wordt het leed hersteld.

De opdracht wordt met uiterste concentratie afgewerkt.DSC08397

Er is momo lunch, het andere populaire gerecht dus iedereen wordt gelukkig en goed verzadigd. Ondertussen hangt er beneden in de hal een affiche voor onze geldinzamelactie deze zaterdag, knippen voor Make Up 2 Make Up, allemaal netjes verzorgd en in orde. Kim, onze lokale coördinator, is de beste!DSC08395

De namiddagklas is, hoe kan het vandaag ook anders, een halloween make-up. Eerst denkt iedereen dat Fabio horror make-up wil doen, maar als er uitgelegd wordt dat er ook andere opties zijn, begint het kleurenfeest opnieuw. Hij geeft een demo en dan mogen ze allemaal op zichzelf aan het werk. De kamer verandert in een wolk van gekleurd poeder en wanneer de wolk optrekt zien ze er allemaal stralend uit. Sommigen hebben zich zelfs aan een echt special effect met bloedend oog en litteken gewaagd. De nachtmerrie is een feit, het spokenuur komt dichterbij.

Deze keer wordt er wel perfect gepoetst en opgeruimd. Weer een succesvolle dag voor Make Up 2 Make Up en tijd voor een welverdiend vrij weekend zodat ik Fabio de stad kan laten zien.


Leave a comment

De tweede lesdag

   De tweede lesdag begint met een kleine herhaling van gisteren en uiteraard een nieuwe stap. De wondere wereld van de kapper opent zich op alweer wonderbaarlijke wijze voor onze Nepalese vrienden. Met veel geduld en een flinke portie liefde krijgen ze inzicht in het knippen van lagen. Ze leren alles over de T-verdeling en over je ‘lengtegids’ meenemen. Er ontstaat een boeiend gevecht met het synthetische haar van onze Newari oefenhoofden.

DSC08338Om het voor hen wat levendiger en echter te maken doe ik een demo van de aangeleerde technieken op één van de deelnemers. Shri Maya heeft haar tot op haar achterste en biedt zich aan voor een nieuwe look. Dertig minuten later wordt haar transformatie met een luid applaus goedgekeurd. Plots lijkt iedereen een nieuwe snit te willen, ik veronderstel dat ons werk in de smaak valt.

Daarna gaan ze zelf aan de knip. Stap voor stap gaan we door de tweede basissnit. Het ene resultaat is al verrassender dan het andere. Alweer een leerrijke voormiddag.

DSC08364Na de lunch is het make-up tijd. Fabio besluit Sophie in zijn les te betrekken en laat haar demonstreren hoe zij een bruidsmake-up doet. Iedereen volgt geboeid. Fabio plaatst er zijn versie naast. Opnieuw wordt er ervaring en cultureel erfgoed uitgewisseld. De make-up lessen blijken een stuk vlotter en makkelijker te gaan dan de knipklassen. Make-up ligt blijkbaar iets beter in hun handen. Tegen het einde van de les zit iedereen netjes in de kleurtjes. Fabio maakt er een werkpunt van om het begrip ‘natuurlijk’ en ‘naturel’ in werkelijkheid om te zetten. Zij maken er een werkpunt van om rode en oranje lippen beslist niet op te geven. Een strijd die wordt vervolgd.

DSC08358We zijn vandaag een stuk beter uitgerust en aangepast dan gisteren en ronden onze dag af met een ontdekkingstocht door de winkeltjes van Thamel. Een vruchtbare zoektocht die we verzegelen met een authentieke Nepalese Dal Bhat. De traditionele maaltijd bij uitstek. Een rijsschotel met linzen, groenten, kip, pickels en spinazie. Onze magen passen zich volledig aan. Heerlijk.


Leave a comment

De eerste lesdag

DSC08298Vandaag is de eerste lesdag. Wanneer we bij Cafe Mitini aankomen, blijkt bijna iedereen reeds aanwezig te zijn. Een hele prestatie want er is zoiets als ‘op tijd’ en ‘Nepali tijd’, een zeer rekbaar begrip.

In de voormiddag werken we rond kapperstraining terwijl in de namiddag Fabio de make-up opleiding voor zijn rekening neemt. Iedereen is zeer ongeduldig en aanwezig. Ik begin de les bij het begin zoals het hoort. Zo kam je haar. Zo maak je juiste verdelingen en zo hou je je kam en schaar vast. Al snel wordt duidelijk wie gefocust is en voor wie het een uitdaging wordt. Ik dacht dat geduld voor mij een uitdaging was, hier is er duidelijk een andere norm. Het kost enorm veel moeite om hen te laten begrijpen dat ervaring en oefening van cruciaal belang zijn. Mijn pleidooi voor geduld gaat verloren in een dolkakelende, lachende, kleurrijke groep.DSC08304

Enkele deelnemers hebben talent. Op de oefenhoofden verschijnt hier en daar een rechte lijn. Voor anderen is er nog iets meer werk aan de winkel. Boeiend hoe deze diverse groep gonst van de energie. De meer gevorderden krijgen een extra opdracht.

De mensen van Cafe Mitini zorgen voor de lunch.

In de namiddag is het de beurt aan Fabio. Hij geeft eerst een demo en legt dan de basisprincipes uit. Ook hier zijn er mensen met verschillende niveaus aan het werk die de uitdaging interessant maken. Culturele achtergrond die anders zijn dan de onze, zorgen voor andere opvattingen en visies over esthetiek en schoonheid. Debat en uitwisseling zorgen voor groei aan beide zijden. Zij leren iets bij over onze kijk op zaken, wij krijgen een inzicht in hun blik op de wereld.DSC08307

Daarna wordt er een oefening gedaan rond inzicht en kleurmatching. Een eyeopener en opnieuw een confrontatie met gebrek aan geduld. De basis is in hun ogen niet zo belangrijk, als er maar veel kleur aan te pas komt wordt iedereen blij. Wanneer Fabio een demo doet op Anjali waarbij hij een sobere maar mooie look creëert is de verwarring compleet. Waarom make-up gebruiken wanneer je geen kleur ziet? Een leermoment. Anjali wordt geïnterviewd door een Franse cameraploeg over haar leefsituatie als transgender en de uitdagingen waar ze mee dient om te gaan.DSC08314

Om half vijf zit de dag erop. Aandacht en concentratie worden moeilijk. We ruimen samen op en nemen afscheid.

Verrassend moe van onze eerste lesdag en met een lichte jetlag gaan we naar huis. Om zeven uur liggen we uitgeteld in bed en valt de nacht veel vroeger dan we gepland hadden.


Leave a comment

Café Mitini – Let the games begin!

Een goede nachtrust is elke keer opnieuw een zaligheid. We worden gewekt door een pittige zon die door de spleten van de gordijnen naar binnen piept terwijl de kraaien luid hun krakende lied zingen in de tuin voor onze kamer. Het is zeven uur en we zijn er helemaal klaar voor. We hebben afgesproken met Kim om elf uur in Café Mitini voor een eerste kennismaking met de groep waar we de komende weken mee zullen samenwerken.

Onderweg naar onze afspraak valt de evolutie en de vooruitgang mij onmiddellijk weer op. De weg waar ik jaren heb overgelopen is en stuk breder geworden, de trottoirs zijn netjes aangelegd zodat er geen putten en open rioolgaten meer zijn. De voetpaden zijn breder en op veel plaatsen zijn er afspanningen gebouwd die vermijden dat je de weg wordt opgeduwd. Veel huizen ontbreken een stuk van hun voorgevel omdat ze gedeeltelijk zijn afgebroken om de weg te verbreden. De vooruitgang doet zijn werk. Aan de Franse ambassade is er een versmalling want zij vertikten het om een meter grond af te staan…

Het Mitini project is een Koreaanse onderneming en schitterend initiatief. Het is een prachtig gerenoveerd gebouw met een naaiatelier, een modeontwerpschooltje, een opleiding voor gidsen, een cafe en een kleine winkel waar ze degelijke spullen verkopen die door de deelnemers zijn gemaakt. Wij mogen het klaslokaal gebruiken op de derde verdieping.

We worden door de vriendelijk Jina ontvangen en rondgeleid. Kim heeft alles perfect voorbereid. Fijn om met getalenteerde en gemotiveerde mensen te mogen samenwerken.

Om één uur sijpelen de deelnemers in kleine groepjes binnen. Joshma is de eerste die ik zie. Hij is mijn vertaler van dienst en reeds zes jaar zeer actief binnen Make Up 2 Make Up. Hij is er bij van het begin. Een blij weerzien. Ook Malaika is er van dag één bij. Een make-up talent dat door de samenwerking met onze organisatie helemaal is opengebloeid. De rest van de twintigkoppige groep is een kleurrijke verzameling van jongens, vrouwen, gays, lesbiennes en transgenders. Diversiteit op zijn best.

De namastés vliegen in het rond. Er wordt gekwetterd en gegibberd. Iedereen stelt zich kort voor en we polsen naar hun ervaring en de verwachtingen voor de komende dagen. We ontmoeten ook nog Anjali en Sofie. Vriendinnen van het eerste uur en mooie succesverhalen van Make Up 2 Make Up. Er wordt uitgebreid bijgepraat, georganiseerd en afspraken gemaakt. We duiken in een kleine taxi de stad in op jacht naar nog wat last minute spullen die we nodig hebben voor de les. Onderweg vertelt Sofie dat ze graag een eigen shop wil openen waar ze producten kan verkopen en make-up en haar kan doen. Deze dame is duidelijk gegroeid. Zowel persoonlijk als in haar ambitie. We zijn op de goeie weg.

Het belooft een boeiend avontuur te worden. Zij zijn er duidelijk klaar voor, wij zijn er klaar voor, let the games begin.


Leave a comment

Brussel – Kathmandu

Eindelijk is het zover. Maanden hebben we er naar uitgekeken en ons voorbereid. Na bijna drie jaar terug naar Nepal. Het heeft drie jaar geduurd omdat er onderweg heel wat obstakels en uitdagingen dienden aangepakt te worden, maar nu zijn we er klaar voor. Er zijn terug wat fondsen op onze rekening, wat het grootste obstakel was, en mijn gezondheid, die het bij het laatste bezoek zeer zwaar te verduren kreeg, is weer helemaal op punt.

Deze keer gaat Fabio mee. Hij neemt de make-up lessen voor zijn rekening, wat het werk voor mij een stuk gemakkelijker maakt.

’t Is zondagavond iets na vijf wanneer we hem thuis oppikken. Vlak voor vertrek hebben we nog ontdekt dat we elk dertig kilo mogen meenemen, wat een fijne verrassing is. Het geeft ons de mogelijkheid nog wat extra kadootjes voor onze Nepalese vrienden mee te nemen. Met vijftien kilo kleding en vijftien kilo kappersmateriaal in een gigantische koffer neem ik afscheid van Antwerpen.

Op weg naar de luchthaven is de opwinding duidelijk te voelen. Er wordt gegiecheld en gelachen en we overlopen nog snel of we alles juist hebben gepakt. Nog een laatste knuffel met de familie en daar gaan we. Alsof het universum ons wil voorbereiden op de chaos van Kathmandu staat er een eindeloze rij aan de incheckbalie. Het oosten roept en lokt. We vliegen naar Abu Dhabi en na een kleine tussenstop eindbestemming Kathmandu. We kunnen niet landen want het is te druk en vliegen nog 35 minuten rondjes boven de stad. De heldere lucht geeft ons een prachtige impressie van de besneeuwde toppen van het Anapurnagebergte. Om zestien uur zetten we eindelijk onze voeten neer op Nepalese grond. We kopen een vijftien dagen visum, pikken onze bagage op, slippen door de douane en twee uur later dan voorzien worden we door een breedlachende Kim verwelkomd met bloemenkransen, knuffels en geschenkjes. Heerlijk.

Het eerste wat me opvalt is dat de taxi’s er een stuk nieuwer en groter uitzien dan vroeger. Er is iets veranderd in dit land, zoveel is zeker. Het verkeer is nog altijd hetzelfde. Te druk, te veel en te luidruchtig, maar het geeft tegelijk een gevoel van herkenning en thuiskomen. De vervuiling en de smog maken het plaatje helemaal af.

Ons hotel in Newari stijl is een oase van rust. In onze gezellige kamer slaan we ons hoofdkwartier op voor de komende twee weken. Ondertussen hebben we ook een tijdsprong gemaakt en zijn we een dag verder alsof 26 oktober amper heeft bestaan . Onze keiharde bedden geven ons een welverdiende rust.