Make Up 2 Make Up

Be the change you wish to see in the world (Mahatma Gandhi)

Leave a comment

Anjali Lama, the first transgender model to walk the runway at India’s premier fashion show










There has been quite a lot of press coverage lately on Anjali Lama, one of the girls that Make Up 2 Make Up has supported over the years. We couldn’t be more proud!

Washington Post
New York Times
Elle India
Nepali Beauty

You can follow Anjali on her official Facebook page:

LGBTI Refugees Seek Safety in Nepal

Makeup 2 Makeup is currently involved with the support of two LGBTI refugee couples here in Nepal.  Nepal currently houses an estimated 500 urban refugees, mostly coming from Pakistan and Myanmar.  Due to the unfortunate events in Syria, financial and resettlement support for those in Nepal is sparse.  In addition, the Nepali government does not recognize them as refugees as Nepal has not signed onto the 1951 UN Convention on Refugees.  Under Nepali law urban refugees are considered illegal immigrants and subjected to a daily fine of $5, which must be paid in full before any refugee tries to leave the country.

Prior to the couples arrival there has been no public cases of LGBTI people seeking asylum in Nepal.  This has led to little in terms of support and services for such a sensitive population.  Regular shelters can prove dangerous and there are no organizations working specifically for their protection or assistance as refugees.

Makeup 2 Makeup was introduced to the couples in August and has been involved with their support since then.  Your donations are making it possible to provide housing, English courses, and a monthly stipend for each couple.  Due to their illegal status in Nepal finding employment has proven difficult.  A country that usually holds little regard for employment laws suddenly becomes very aware of the technicalities of hiring refugees.  We are also involved in working to find alternative shelters and support groups for future LGBTI refugees, as well as places of employment that are willing to overlook their refugee status.

Due to the security risk of one of the couples we have decided not to share their story publicly.  Yet their story falls along the similar lines of despair and danger as the other couple, as all have had to flee their country for fear of their personal safety and the desire to simply love who they wish.


Meet Amal and Salima*

Like many living in countries with discriminatory laws and attitudes toward the LGBTI community, Amal and Salima turned to the internet and social media to connect and share their experiences with others, and in their case find love.  A love that has been tested by the unimaginable and taken them on a journey filled with challenges and pain.

From the beginning they faced difficulties due to the traditional society of Pakistan.  At the age of 13, Amal was engaged to her cousin who was twice her age.  Pressure began to mount from her family to go ahead with the wedding and Amal knew if she didn’t leave now her future would be lost.  Amal secretly left home and went to live in another city with Salima.  Her disappearance from home enraged the family.  Soon those close to Amal began receiving death threats if they did not disclose her location.  Salima and Amal realized they would never be able to live safely in Pakistan as a lesbian couple and attempted to leave for good.

Amal and Salima

But their efforts failed, being tricked into international visa schemes and losing money they were left in even more of a dire situation.  They slowly began connecting with various non-profits that were helping the Pakistani LGBTI community, seeking shelter and food where they could.  Unfortunately they were not as safe as they thought.  While residing at one shelter Amal was raped by a staff member, resulting in her pregnancy.  Unable to go to the police for fear of being found by Amal’s family, they were left with few options.  The horrific incident left Amal in a suicidal state requiring medical attention, and Salima not knowing how to help.  They now not only had to think of their own future, but for that of their new baby boy.

Still struggling on the streets, and now with a child, their chance for freedom came through the support of Rainbow Railroad, a non-profit that helps assist those from the LGBTI community escape their countries and seek shelter in safer countries.  Complications with her child’s paperwork left Amal with the hardest decision for a mother to make, to stay and risk their lives or leave her child behind until she was able to be resettled.  Realizing the only way for a better future for her son was to leave, Amal decided to leave him with a trusted friend until she was able to be reunited.  With heavy hearts Amal and Salima boarded the plane to Nepal with dreams of a brighter future ahead.

Both Amal and Salima have been granted refugee status through the UNHCR and are currently waiting for resettlement in Canada.  While they may have found a safer place to live in Nepal, the struggle continues.  The paperwork necessary for resettlement is long and tedious, taking up to a year for completion.  Due to Nepal’s law on employment for refugees being illegal, both are unable to find work.  They are still searching for a sympathetic employer who might be able to help, but for now they depend on a small stipend from the UNHCR and Makeup 2 Makeup’s support.  Each day is a challenge but they carry on.  They dream of the day they will be reunited with their son, and are able to live openly as a couple without the dangers they faced in Pakistan.

*Names have been changed to protect the couple’s identity.


1 Comment

6 Months On…Nepal Still Struggling

October 25th marked 6 months since a 7.8 magnitude earthquake hit Nepal.  And instead of a country on the mend and rebuilding, Nepal is at a standstill.  A new constitution was introduced almost two months ago, one that took 7 years to put forth.  While some saw this as a moment of progress and stability, many still saw the continuation of patriarchal rule and discrimination against marginalized ethnic communities.  Those living in the southern plains bordering India refused to be silenced again.  Unrest and violent protests have led to more than 45 deaths and a closure of the trade routes with India.  This has now led to massive shortages of petrol and cooking gas, along with food, medicine, and other daily needs fulfilled by trade with India.  There is also the general accusation of an unofficial blockade being enforced by India themselves as a result of their dissatisfaction with Nepal’s new constitution.

petrol line

Life in Kathmandu has resulted in a severe decrease in public transportation, petrol queues lasting for days, a black market with gouged petrol and gas prices, sharp increases in the cost of vegetables, scarcity of medication, and an overall sense of confusion.  Flights are being canceled and tourists are rethinking their travel plans.  The fear of an economic downfall post earthquake is now looking even bleaker as the financial loss due to the blockade has now risen above the loss from the earthquake.

Yet the real problem lies in the villages that were devastated by the earthquake, those still desperately waiting for much needed aid.  Organizations helping those areas are now stuck in the capital with no petrol to reach them.  After the earthquake there was a race to beat the rains of the monsoon and provide some type of temporary shelter.  Now the winter is quickly approaching, and what should have been a much easier task at hand is turning disastrous and possibly deadly.

While the people of Nepal sit in the shadow of this misfortune there still have been glimpses of hope and moments for much needed smiles and laughter.  Nepal’s main festival season kicked off in September with Gai Jatra.  Traditionally a day of celebrating the lives of those who passed away that year, it has also bCamera Shots November 020een adopted and reinvented by the LGBTI community as its own version of a gay pride parade.  Everyone takes to the streets decked out in their finest attire and celebrates who they are without the inhibitions that Nepali society usually puts on them.  Nepal’s biggest festival, Dashain, recently came to an end after 10 days of rituals and celebrations.  And while many struggled to find buses to make it back home to their villages due to the petrol shortage, most made the best of the situation and found reasons to smile.  This past week we enjoyed the final days of the festival Tihar, where candles were lit by many with prayers of hope and prosperity to fill the days ahead.

In the world of Makeup 2 Makeup things are pretty much back to normal for the family.  Being lucky with no injuries or major losses among the group, everyone counted their blessings and got back to work.  M2M’s collaboration with a local LGBTI non-profit, Mitini, was a great success in setting up a community kitchen post earthquake.  We cannot thank you enough for your support!  Not only did it feed hungry stomachs, but it presented a beautiful opportunity for the LGBTI community to interact with their neighbors by lending a much needed helping hand.  M2M also sponsored a grant proposal workshop for local LGBTI organizations, resulting in the creation of
a possible LGBTI community center, the Rainbow Room!  We’ll keep you updated!

workshopMany of the schools that Makeup 2 Makeup works with were amazing in getting up and running again fairly soon after the quake, bringing a sense of normalcy back to the participants.  Apekshya found herself successfully completing another level of English language courses at English For All, and is getting ready to tackle the next.  Madhu was back at the sewing machine at the S.E.A. design school, where she completed two more specialized sewing courses and is eagerly waiting for the advanced design course to begin this December.  Watch out fashion world, this girl has got some talent!  And soon enough we began to see the always lovely Anjali once again grace the covers of fashion magazines and strut her stuff on the catwalks of Kathmandu.  M2M has also welcomed a new participant named Honey, who is excited to get started after the holiday season.

There was also excitement for many participants about the new constitution, hailed by many in the LGBTI community as a great achievement with the rights of gender and sexual minorities being afforded constitutional protections.  Nepal’s constitution now stands as the third in the world to include explicit rights and protections for LGBTI people.  While this is a great step forward there is still much work to be done.  Civil and criminal codes are still extremely regressive and threaten to negate constitutional guarantees.  And while on paper Nepal is presented as a very progressive country for LGBTI rights, the social norms and levels of acceptance have not caught up to legal precedents.  The struggle continues but the community is determined to continue the fight.

There is still a sense of hope here in Nepal.  Many of us are still holding out that there can be some positive growth after such devastation.  Here at Makeup 2 Makeup we are continuing to source new opportunities for training programs in areas such as business and computers skills, culinary courses, and the ever popular hair and makeup.  ‘Rebuilding Better’ became a motto shortly after the earthquake, realizing that changes are necessary in order for Nepal to succeed. While it may appear that the politicians turned a deaf ear, not all of us have forgotten.  We here at M2M hope to be a small part of that movement. Camera Shots November 035

Leave a comment


DSC08820Om vier uur in de namiddag komt de groep voor de laatste keer bijeen in café Mitini. We hebben afgesproken om al het geleerde, wat nu ook bij elkaar is gebracht, in praktijk om te zetten. Om zeven uur is het officiële afscheidsdiner en iedereen is verzocht een extra inspanning te leveren om zich perfect op te maken.

De meisjes uit het Westen zien er prachtig uit in hun traditionele sari’s. Rood, goud, groen, zwart, paars en heel veel schitterende en blinkende motiefjes domineren het vrolijke kleurenpalet. De meeste transgenders hebben hun outfit bij want ze zijn toch nog niet allemaal zelfzeker genoeg om in vol ornaat de straat op te gaan.

Binnen enkele minuten gonst het van de activiteit. Iedereen is vrolijk, opgewonden en enthousiast. Het is fijn om te zien hoe ze in de rush naar het feestje heel eventjes de hardheid van hun bestaan vergeten. Bas en Wendy maken foto’s. Maar omdat Wendy er met haar blonde haar al genoeg uitspringt, besluit ik ook voor haar een sari te kopen. Wanneer ik terugkom en vraag om Wendy in het traditionele kledingstuk te helpen, gaat het volume in de kamer nog enkele decibels omhoog. Het paars-zwarte kledingstuk wordt gewikkeld en geplooid tot het helemaal goed zit. Met de hulp van vier dames wordt ze als echte royalty ingepakt. Het is een hele opgave die ze zeer ernstig nemen. Traditie is traditie en daar wordt niet van afgeweken.

Rond halfzeven is iedereen opgemaakt en klaar voor het diner. Na heel wat gediscussieer slagen we erin vijf taxi’s bij elkaar te krijgen die ons naar ’Buzz Café’ brengen. Een plaats die zij uitgekozen hebben, waar ze aanvaard worden en zich veilig en thuis voelen.

Ondertussen is het donker geworden en om een mij nog steeds onbekende reden werken de meters van de taxi’s niet meer en gaan de prijzen omhoog. Als ze dan ook nog merken dat dit een bont gekleurd gezelschap is, maakt dat de onderhandelingen niet eenvoudiger. Kim lost het op in kordaat en feilloos Nepalees.

Er zijn hapjes en een aperitiefje van lokale whisky waar ik ver van wegblijf. Zowel de hapjes als het drankje zijn zeer spicy. Ik ontmoet er toevallig ook nog Susan. Zij is de dame die de school leidt waar sommige van onze mensen Engels volgen.

DSC08861Het eerste hoogtepunt van de avond is de diplomauitreiking. Iedereen krijgt een certificaat haartooi en make-up waar ze supertrots op zijn. Met brede glimlach gaat iedereen op de foto. Het tweede hoogtepunt is het buffet. Heerlijk Nepalees eten zoveel hun hartje en maag begeert. Het derde hoogtepunt is Kim die verschijnt uit het niets in een prachtige roze met pailletten geborduurde sari. Er worden twee pasjes gedanst en voor we het beseffen, is het moment van afscheid voor de vroege vertrekkers reeds daar.

De meisjes uit het Westen komen ons uitgebreid knuffelen. Hun oprechte dankbaarheid ontroert me diep. Ik voel mijn gemoed volstromen en mijn ogen wazig worden. Op dat moment wordt het me voor de zoveelste keer duidelijk waarom ik hier ben en blijf terugkomen. Ik kijk naar Fabio die naast me staat en zie dat hij het zonder woorden met me eens is. Dankbaar en bescheiden laat ik alles binnenkomen.

DSC08862Voldaan en gelukkig stappen Fabio en ik een uurtje later in een taxi richting hotel en terwijl mijn hoofd voor de derde keer die dag tegen het dak van de taxi botst, bedenk ik opnieuw hoe gul het leven voor me is.

Leave a comment


DSC08667Helemaal hersteld en boordevol energie rol ik vol enthousiasme uit bed. Ik ben er helemaal klaar voor. Anjali ook hoop ik. Ik heb haar lang geleden beloofd een fotoshoot met haar te organiseren en vandaag is het de grote dag. We hebben vintage designerspullen meegenomen uit België die ze helemaal geweldig vindt. Een kleurrijk jurkje van Gucci, een beetje Dior en veel enthousiasme maken er een topdag van.

Iedereen is op tijd en zindert van de energie. Anjali en Sophie zijn al jaren de beste vriendinnen. Meestal doet Sophie de make-up voor Anjali en profileren ze zich als een goed en sterk samenwerkend duo. Vandaag wil Sophie op eigen verzoek mee voor de camera. Ik vind het een leuk idee.DSC08682

Anjali krijgt eerst een losse look met veel bewegende en dansende krullen. Het kapsel staat haar perfect. We doen enkel tests met haar eigen dagelijkse kleren en ze ziet er super uit. Daarna pimpen we het verhaal wat op. Het Gucci jurkje doet zijn werk. Ze laat zich het hele proces professioneel welgevallen. Ik merk dat ze geniet, op haar gemak is en vooral dat ze zich gewaardeerd en gelukkig voelt. Terwijl haar haren in papillotten gedraaid, afkoelen, krijgt ze van Fabio een prachtige make-up.DSC08719

Ondertussen kiest Sophie een nieuw kapsel. Ze wil een variatie op een korte bob, die er vrouwelijk, modisch en totaal anders uitziet. Een uitdaging naar mijn hart. Ik knip een flink stuk van haar lengte weg en geef haar een schuine, brutale pony. Het pittige kapsel heeft vooraan een lichte asymmetrie. Al de dode punten gaan eraf en onmiddellijk zie je het verschil. Superblij met het resultaat vliegt ze mij rond de nek. Ik hou van haar.

DSC08756Anjali is klaar voor de eerste foto. We trekken de straat op met het zeer uitdagende kleed en het duurt niet lang voor we een groot en aandachtig publiek hebben. Ze straalt en geeft het beste van zichzelf. Een dolgelukkige Anjali leeft helemaal op.DSC08788

Het tweede silhouet is een dramatische Dior outfit. Perfect voor haar lange, slanke lichaam. Het contrast tussen het glamoureuze model en de zanderige straten van Kathmandu levert prachtige foto’s op.

DSC08767Voor de laatste reeks komt Sophie erbij en kiezen we voor een ruige rock look. Eerst zijn de meisjes wat onwennig, maar daarna komen ze los. Ze geven het beste van zichzelf en gaan er volledig voor. De beelden spreken voor zich.

Fotograaf Bas weet duidelijk van aanpakken en coacht hen met zachte hand. Zijn passie brengt de beelden naar een ander niveau. Dankjewel Bart.

DSC08817Terwijl zachtjes de avond valt over de stoffige straten en gebouwen, pakken we in. De lucht kleurt goud. Het verkeer toetert zich een weg naar huis. Er wordt weinig gepraat. Iedereen is onder de indruk. Deze mensen krijgen een plaatsje in ons hart omdat we een fijn stukje van ons leven met hen delen.

Na het avondeten wandelt Sophie weg uit het hotel. Ze heeft net haar verhaal gedeeld met Wendy. Ik zie dat ze onder de indruk is. We praten nog wat na en laten alle verhalen van de dag rustig binnenkomen. Moe maar voldaan wandel ik door het hotel naar mijn kamer. Ik wen maar niet aan de vreemde geur van vernis en wierook.

‘Het leven is mooi’ bedenk ik dankbaar voor ik mijn ogen sluit.

Leave a comment

Laatste lessen

DSC08639De laatste volledig lesdag is begonnen met een grote ‘oooohhh’. De tijd vliegt wanneer je plezier hebt, alhoewel… De Nepalese maaltijd van gisteravond maakte het deze nacht heel duidelijk aan mijn lichaam dat er iets is binnengekomen wat niet gewenst is. Ik gok op het dessert, wat nogal amandelrijk was en waar ik een behoorlijke intolerantie voor heb. Ik voel mij moe en misselijk maar wil de les niet missen. Zwetend stap ik samen met Fabio in een taxi. Onderweg pikken we Wendy en Bas, twee Belgische journalisten, op. Zij maken een reportage en enkele portretten van de mensen in onze groep voor een bekende Vlaamse krant. Wordt thuis zeker vervolgd.

We beginnen de laatste dag met een kadootje. Een t-shirt van ‘De Wakko Kapper’ voor iedereen geeft de sfeer onmiddellijk iets feestelijks.

ADSC08644ls apotheose van onze lessenreeks is het de bedoeling dat onze aspirant kappers alles wat ze geleerd hebben in één oefening samen brengen. Ze nemen de uitdaging gretig aan. Eerst netjes verdelingen maken, dan een horizontale lijn knippen, verder laagjes toevoegen en afwerken naar smaak. Het lijkt alweer een hele tijd geleden. Er wordt geknipt en gekamd alsof hun leven ervan afhangt.

DSC08641Als tweede deel van de oefening daag ik hen uit voor een creatief opsteekkapsel. Het belooft een interessant resultaat te worden dat ik niet te zien krijg. Mijn kopje thee protesteert heftig en gaat samenwerken met de maaltijd van gisteren. Ik moet jammer maar helaas de laatste les vroegtijdig verlaten. De innerlijke mens komt in opstand en dwingt mij in bed. Water en rust zijn de beste oplossing.

Fabio neemt het van mij over. Na de lunch, in zijn laatste make-up les, gaat het over zachte smokey eyes, sexy blikken en zwoele lippen, maar ook over intensere effecten en glamoureuze afwerking. Er wordt zeer ernstig gewerkt. Iedereen leert iets nieuws.

DSC08645Vanuit bed voel ik dat het allemaal goed gaat. Een lange diepe slaap neemt me mee. Later hoor ik Fabio onze kamer binnen sluipen, maar veel energie heb ik niet. Slapen is het enige wat mijn lichaam wil.

Leave a comment

Bridal Hairstyles en nieuwe ontwikkelingen

DSC08621Dinsdag is opsteekdag dacht ik deze morgen bij het ochtendgloren. Daar moet ik iets mee doen. Het is vandaag hoog tijd om de groep iets te leren waar ze snel en efficiënt mee aan de slag kunnen. De funfactor moet omhoog. Wanneer het plezant is leren mensen beter en sneller, dus wil ik iets verzinnen wat hen intrigeert en amuseert.

Trouwerijen en alles wat daarbij hoort zijn hot in Nepal. Wanneer het trouwseizoen begint, wordt er getrouwd aan de lopende band. Hun hele fortuin, leven en familie staat in rep en roer. De make-up en het kapsel zijn uiteraard superbelangrijk op zo’n dag dus werken we vandaag rond haar opsteken en alles wat erbij hoort. Zij benoemen het als ‘Bridal Hairstyle’.

Het eerste kapsel is een klassieke chignon. In Nepal beter bekend als ‘French Bun’. Ze geven alle kapsels een naam en vinden dat belangrijk, gemakkelijk en duidelijk. Ik knik gewillig met mijn hoofd van links naar rechts wat zoveel wil zeggen als oké. Ik leer hen wat variaties op het thema. Fabio werkt ondertussen een versie af met krulletjes, waar ze helemaal weg van zijn.

Ze willen graag veel leren, dus toon ik hen hoe ze snel, van het ene naar het andere kapsel kunnen wisselen. Een gemakkelijk opsteekkapsel dat vertrekt van een paardenstaart vinden ze te gek en maken ze onmiddellijk na.

Als apotheose van de kappersklas rond ik af met een demo van de snit van gisteren. Ze kijken een volle vijf minuten en haken dan vrolijk babbelend af. Tijd voor de lunch denk ik dan.

DSC08634Fabio gooit zich na een Vietnamees noedelsoepje, uitgebreid op de ‘smokey eyes’. Hij legt uit hoe je de opmaak van een Europees ooglid anders aanpakt dan een Aziatisch. Wanneer ik de klas binnenwandel, is het muisstil en wordt er hard gewerkt. Na de les zien ze er allemaal klaar uit voor een gala-avond, maar niemand kiest die optie en er wordt kordaat afgeschminkt.

Fabio komt ontroerd beneden en deelt dat twee meisjes hem bedankten omdat ze dankzij de les van vandaag een heel stuk zelfvertrouwen hebben teruggevonden. Zalig.

DSC08630Ik heb deze namiddag het genoegen om twee mensen te ontmoeten die we vanaf nu zullen sponseren. Madhu is een transgender die al sinds zijn kinderjaren droomt van een opleiding modeontwerp. Zij maakte vroeger veel poppekleedjes en wil nu met het ernstige werk aan de slag. De meeste opleidingen vragen een vooropleiding middelbare school en aangezien ze daar te oud voor is en gezien haar levenskeuze, ziet ze het niet zitten die confrontatie aan te gaan. Kim heeft voor haar de perfecte oplossing gevonden hier bij Mitini. Een training in kleine groep die maandag start. Wij zorgen voor de financiële steun.

Onze tweede nieuwkomer is Apeksha. Een lesbisch meisje door haar familie verstoten omwille van haar geaardheid. Ze woont nu in Kathmandu met haar partner en wil graag Engels leren. Ze beschikt echter niet over de financiële mogelijkheden. Wij nemen deze graag voor onze rekening en hopen dat dit voor haar een mooie nieuwe start wordt.

DSC08632Durgha is bij haar om te tolken. Zij was één van de deelnemers uit de eerste groep van zes jaar geleden. Ze ziet er stralend uit. Haar Engels is top en haar leven is helemaal veranderd. Blij vertelt ze dat haar familie haar geaardheid en haar partner waar ze nu al zeven jaar mee samen leeft, eindelijk aanvaardt. Ze is een zeer actieve activiste die het leven ten volle beleeft. Het is bijzonder om haar zo te mogen terugzien.

Ondertussen zouden Wendy en Bas moeten aangekomen zijn op de luchthaven. Kim pikt hen op, wij ontmoeten hen straks bij haar thuis. Het wordt alweer een drukke, gezellige avond.