Make Up 2 Make Up

Be the change you wish to see in the world (Mahatma Gandhi)

Brussel – Kathmandu

Leave a comment

Eindelijk is het zover. Maanden hebben we er naar uitgekeken en ons voorbereid. Na bijna drie jaar terug naar Nepal. Het heeft drie jaar geduurd omdat er onderweg heel wat obstakels en uitdagingen dienden aangepakt te worden, maar nu zijn we er klaar voor. Er zijn terug wat fondsen op onze rekening, wat het grootste obstakel was, en mijn gezondheid, die het bij het laatste bezoek zeer zwaar te verduren kreeg, is weer helemaal op punt.

Deze keer gaat Fabio mee. Hij neemt de make-up lessen voor zijn rekening, wat het werk voor mij een stuk gemakkelijker maakt.

’t Is zondagavond iets na vijf wanneer we hem thuis oppikken. Vlak voor vertrek hebben we nog ontdekt dat we elk dertig kilo mogen meenemen, wat een fijne verrassing is. Het geeft ons de mogelijkheid nog wat extra kadootjes voor onze Nepalese vrienden mee te nemen. Met vijftien kilo kleding en vijftien kilo kappersmateriaal in een gigantische koffer neem ik afscheid van Antwerpen.

Op weg naar de luchthaven is de opwinding duidelijk te voelen. Er wordt gegiecheld en gelachen en we overlopen nog snel of we alles juist hebben gepakt. Nog een laatste knuffel met de familie en daar gaan we. Alsof het universum ons wil voorbereiden op de chaos van Kathmandu staat er een eindeloze rij aan de incheckbalie. Het oosten roept en lokt. We vliegen naar Abu Dhabi en na een kleine tussenstop eindbestemming Kathmandu. We kunnen niet landen want het is te druk en vliegen nog 35 minuten rondjes boven de stad. De heldere lucht geeft ons een prachtige impressie van de besneeuwde toppen van het Anapurnagebergte. Om zestien uur zetten we eindelijk onze voeten neer op Nepalese grond. We kopen een vijftien dagen visum, pikken onze bagage op, slippen door de douane en twee uur later dan voorzien worden we door een breedlachende Kim verwelkomd met bloemenkransen, knuffels en geschenkjes. Heerlijk.

Het eerste wat me opvalt is dat de taxi’s er een stuk nieuwer en groter uitzien dan vroeger. Er is iets veranderd in dit land, zoveel is zeker. Het verkeer is nog altijd hetzelfde. Te druk, te veel en te luidruchtig, maar het geeft tegelijk een gevoel van herkenning en thuiskomen. De vervuiling en de smog maken het plaatje helemaal af.

Ons hotel in Newari stijl is een oase van rust. In onze gezellige kamer slaan we ons hoofdkwartier op voor de komende twee weken. Ondertussen hebben we ook een tijdsprong gemaakt en zijn we een dag verder alsof 26 oktober amper heeft bestaan . Onze keiharde bedden geven ons een welverdiende rust.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s